<p style="text-align: justify; "><span>(कचरा, कसारा; हिं. कसेरू कासूर; सं. कर्चुरक, गंधकचोर; लॅ. स्किर्पस किसूर; कुल-सायपेरेसी). या ओषधीचा प्रसार जवळजवळ सर्व भारतात असून, महाराष्ट्रात ती कोकणामध्ये नदीकाठी आढळते; तिची लागवडही करतात. भूमिस्थित (जमिनीतील) खोड (मूलक्षोड) तिरश्चरयुक्त [खोड], असून त्यावर कठीण गोलसर गाठी (ग्रंथिक्षोड) येतात व त्यावर लांब ताठर केस असतात. वायवी खोडे (जमिनीवरील खोडे) १.२५ — २ मी. उंच, सरळ व त्रिधारी असतात. पाने बरीच, खोडाइतकी लांब व १.२ – १.८ सेंमी. रुंद, निमुळती व खोडाच्या तळाशी येतात; फुले टोकाला चवरीसारख्या फुलोऱ्यात सप्टेंबरमध्ये येतात. कणिशके लहान व तपकिरी; छदे तीन पण सारखी नसून, मोठे ०.६ मी. व लहान ५.८ सेंमी. लांब व पानासारखी [ फूल]. फळ (कपाली) लहान, शुष्क, एकबीजी, न तडकणारे व पिवळे असते.</span></p> <p style="text-align: justify; ">ग्रंथिक्षोड अतिसार व वांतीवर देतात; ते हिवाळ्यात खणून काढतात व त्याचे काप करून खातात; ते गोड, पिठूळ, थंड व पौष्टिक असते.</p> <p style="text-align: justify; ">लेखक : ज. वि. जमदाडे</p> <p style="text-align: justify; ">माहिती स्रोत : <a class="external-link" href="https://marathivishwakosh.maharashtra.gov.in/khandas/khand3/index.php/khand3-suchi?id=5938" target="_blank" title="कचेरा ">मराठी विश्वकोश</a></p> <p style="text-align: justify; "> </p> <p style="text-align: justify; "> </p>